{"id":11941,"date":"2024-05-04T15:29:09","date_gmt":"2024-05-04T15:29:09","guid":{"rendered":"https:\/\/dailyai.com\/?p=11941"},"modified":"2024-07-22T15:29:32","modified_gmt":"2024-07-22T15:29:32","slug":"disconnected-the-paradox-of-isolation-in-a-virtually-connected-world","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/dailyai.com\/nl\/2024\/05\/disconnected-the-paradox-of-isolation-in-a-virtually-connected-world\/","title":{"rendered":"(Dis)connected: het verminderen van isolement in een virtueel verbonden wereld"},"content":{"rendered":"

Onze voorouders leefden ooit in kleine, ge\u00efsoleerde gemeenschappen, hun gezichten verlicht door flakkerende vuurtjes. <\/strong><\/p>\n

Bewijzen van kampvuren voor koken en warmte dateren van zo'n 700.000 jaar geleden, maar duizenden jaren daarvoor begon de Homo erectus al in kleine sociale groepen te leven.<\/p>\n

Op dit punt kunnen we veranderingen in het spraakkanaal waarnemen, die wijzen op primitieve vormen van communicatie.<\/p>\n

Dit is het moment waarop vroege mensen hun interne toestand begonnen te vertalen en te delen, waarmee ze in wezen een primitief wereldbeeld opbouwden waarin iemand, en iets, buiten het zelf bestond.<\/p>\n

Vroege vormen van communicatie en sociale binding brachten een cascade van veranderingen teweeg die de menselijke evolutie vooruit stuwden, culminerend in de vorming en dominantie van de moderne mens, Homo sapiens.<\/em><\/p>\n

De vroege hominiden wisten niet dat het vuur waaromheen ze zich verzamelden slechts een bleke afspiegeling was van het vuur dat in hen brandde - het vuur van bewustzijn dat hen verlichtte op het pad naar menswording.<\/p>\n

En ze wisten niet dat hun nakomelingen talloze generaties later rond een ander soort vuur zouden zitten - de felle, elektrische gloed van hun beeldschermen.<\/p>\n

De oerwortels van het menselijk denken<\/h2>\n

Om de aard van dit primitieve verstand te begrijpen, moeten we kijken naar het werk van evolutionaire psychologen en antropologen die de cognitieve wereld van onze verre voorouders hebben proberen te reconstrueren.<\/span><\/p>\n

Een van de belangrijkste inzichten van de moderne evolutionaire psychologie is dat het menselijk verstand geen blanco lei is, maar een verzameling gespecialiseerde cognitieve modules die door natuurlijke selectie gevormd zijn om specifieke adaptieve problemen op te lossen.\u00a0<\/span><\/p>\n

Dit geldt niet alleen voor mensen. Darwins vroege onderzoek stelde vast dat de Galapagosvinken bijvoorbeeld zeer gespecialiseerde snavels deelden die hen in staat stelden om verschillende ecologische niches te bezetten.\u00a0<\/span><\/p>\n

Deze verschillende gereedschappen corresponderen met verschillende gedragingen. De ene vink kan noten kraken met zijn grote, brede snavel, terwijl een andere vink bessen uit een struik kan wrikken met zijn scheermesachtige snavel.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"AI
De vinken van Darwin gaven het belang aan van domeinspecialisme in de evolutie. Bron: Wikimedia Commons<\/a>.<\/figcaption><\/figure>\n

Als psycholoog <\/span>Leda Cosmides en haar collega's<\/span><\/a>waaronder Steven Pinker, hebben beweerd in theorie\u00ebn die nu samengevat worden als 'evolutionaire psychologie', dat de hersenmodules ooit grotendeels onafhankelijk van elkaar werkten, waarbij ze elk domeinspecifieke informatie verwerkten.<\/span><\/p>\n

In de context van de primitieve geschiedenis zou deze modulaire architectuur zeer adaptief zijn geweest.\u00a0<\/span><\/p>\n

In een wereld waar overleven afhing van het snel detecteren van en reageren op bedreigingen en kansen, zou een brein dat bestaat uit domeinspecifieke modules effici\u00ebnter zijn geweest dan een brein met een algemeen doel.<\/span><\/p>\n

Onze verre voorouders bewoonden deze wereld. Het was een wereld van onmiddellijke gewaarwordingen, voornamelijk niet verbonden door een overkoepelend verhaal of zelfbesef.<\/span><\/p>\n

In de loop van duizenden jaren raakten de hersenen van hominiden echter steeds beter met elkaar verbonden, waardoor het gebruik van gereedschappen, protolanguage, taal en sociale interactie mogelijk werden.<\/p>\n

Archeologisch bewijs suggereert dat de mens zich pas ongeveer 20.000 jaar geleden begon te 'settelen' en zich ging bezighouden met complexe maatschappelijke en culturele praktijken.<\/p>\n

\"AI
Tijdlijn van de menselijke ontwikkeling: Bron: ResearchGate<\/a>.<\/figcaption><\/figure>\n

Tegenwoordig weten we dat verschillende structuren in de hersenen vanaf de geboorte sterk ge\u00efntegreerd raken. <\/span>fMRI-onderzoeken,<\/span> zoals Raichle et al. (2001)<\/a>laten zien dat er in rust voortdurend informatie wordt uitgewisseld tussen verschillende delen van de hersenen.\u00a0<\/span><\/p>\n

Hoewel wij dit vanzelfsprekend vinden en ons waarschijnlijk niets anders kunnen voorstellen, was dit niet het geval voor onze voorouders in de oudheid.<\/p>\n

Bijvoorbeeld, <\/span>Holloway's onderzoek<\/span><\/a> (1996) over de hersenen van vroege hominiden geeft aan dat veranderingen in de hersenarchitectuur in de loop der tijd een verbeterde integratie ondersteunden. <\/span>Stout en Chaminade<\/span><\/a> (2007) onderzochten hoe het maken van gereedschappen correleert met neurale integratie, wat suggereert dat het bouwen van gereedschappen voor verschillende doeleinden de ontwikkeling van geavanceerdere neurale capaciteiten kan hebben gestimuleerd.<\/span><\/p>\n

De behoefte aan complexe communicatie en abstract redeneren nam toe naarmate mensen evolueerden van kleinschalige groepen waarin individuen intiem vertrouwd waren met elkaars ervaringen, naar grotere groepen met mensen van verschillende geografische gebieden, achtergronden en uiterlijke kenmerken.\u00a0<\/span><\/p>\n

Taal was misschien wel de krachtigste katalysator voor de cognitieve revolutie van de mensheid. Het cre\u00eberde een gedeelde betekenis door complexe idee\u00ebn en ervaringen te coderen en over te brengen tussen verschillende geesten en generaties.<\/span><\/p>\n

Bovendien leverde het een overlevingsvoordeel op. Mensen die effici\u00ebnt met anderen konden communiceren en samenwerken, hadden een voordeel.<\/span><\/p>\n

A<\/span>nd, g<\/span>radueel begonnen mensen te vocaliseren en te communiceren gewoon omdat <\/em>eerder dan voor een specifieke aanpassings- of overlevingswaarde.\u00a0<\/span><\/p>\n

Het tijdperk van de hypergepersonaliseerde werkelijkheid binnentreden<\/h2>\n

Het kostte mensen miljoenen jaren om van ge\u00efsoleerde groepen over te gaan naar grotere, meer onderling verbonden samenlevingen.<\/p>\n

Vandaag de dag kunnen we te maken krijgen met een vreemde omkering van deze trend - een terugkeer naar meer ge\u00efndividualiseerde werelden die worden bemiddeld door AI- en VR-technologie\u00ebn.<\/p>\n

In 2016 liep Mark Zuckerberg door een evenement terwijl deelnemers de Meta 2 headset droegen. Het beeld dat hieruit ontstond werd een iconische weergave van de gevaren van VR om mensen te isoleren in hun persoonlijke wereld.<\/p>\n

\n

is deze foto een allegorie van onze toekomst? de mensen in een virtuele realiteit met onze leiders die aan ons voorbij lopen. pic.twitter.com\/ntTaTN3SdR<\/a><\/p>\n

- Nicolas Debock (@ndebock) 21 februari 2016<\/a><\/p><\/blockquote>\n